Home

Paul Cliteurs getuigenis bij het Wilders-proces staat nu online. Je moet het bekijken als een soort puzzel: vind de sofismen. Het is wel een makkelijke puzzel. Ik ben benieuwd of de man zichzelf wel helemaal serieus neemt. Je begrijpt in ieder geval waar Baudet de mosterd haalt.

1. Minder Marokkanen is feitelijk een uitspraak over nationaliteit, niet over ras.

Rassen bestaan überhaupt niet, in biologische zin. Rassen zijn sociale constructies, groepsidentiteiten waarmee historisch gezien de menselijke diversiteit werd geordend en hiërarchisch ingedeeld. Vandaag de dag gebruiken we veelal de term etniciteit, omdat dit minder de nadruk legt op 19e-eeuwse ideeën over ras als biologisch gegeven. Wat we bedoelen met discriminatie op basis van ras – racisme – gaat dus over etniciteit. Marokkaanse Nederlanders hebben een etniciteit, we noemen ze niet voor niets een etnische minderheid.

2. De vraag is of je mag zeggen of je minder Amerikanen of minder Maleisiërs wenst in Den Haag.

Bizar argument. In tegenstelling tot Marokkaanse Nederlanders zijn Amerikanen of Maleisiërs geen Nederlandse burgers met bijbehorende rechten.

3. Als de rechter zich uitspreekt over de beleidsvoornemens van een politicus, dan gaat de rechter op de stoel van de politiek zitten.

Cliteur spreekt over de trias politica en stelt dat de rechterlijke en wetgevende macht zo min mogelijk in elkaars vaarwater moeten komen. Maar hij verzuimt te vermelden dat het Wilders is die de confrontatie zoekt met de rechter door de randen van de wet op te zoeken met zijn uitspraken. Ook met zijn partijprogramma keert Wilders zich tegen de grondwet. Je kunt natuurlijk stellen dat discriminerende uitspraken beter niet door de rechter maar in de politieke arena moeten worden bestreden (dat is ook mijn mening) maar dat is een politiek argument en daar gaat de rechter niet over. Dat is aan de wetgever. Cliteur wil grappig genoeg dat de rechter op de stoel van de wetgevende macht gaat zitten.

4. Minder Marokkanen is feitelijk een uitspraak over immigratie en de selectiecriteria die in deze migratie een rol zouden moeten spelen.

Lachen. Nee, minder Marokkanen is een uitspraak over Marokkaanse Nederlanders, zoals Wilders zelf ook heeft verduidelijkt door te stellen dat het hem eigenlijk om ‘criminele Marokkanen’ zou gaan.

5. De Hoge Raad geeft een vreemde interpretatie van (on)verdraagzaamheid.

Nogal wiedes. De Hoge Raad heeft over het (on)verdraagzaamheid richting mensen. Cliteur heeft het over (on)verdraagzaamheid richting meningen en komt met het Voltaire-cliché op de proppen. Het is niet alsof de laatste versie de enige logische interpretatie van verdraagzaamheid is.

En dat waren slechts de eerste 20 minuten.

Het sleutelmoment is helemaal aan het einde van de sessie, wanneer de voorzittende rechter aan Cliteur vraagt hoe hij eigenlijk bij zijn interpretatie van de uitspraak van Wilders komt. De voorzitter stelt dat Wilders in de rechtszaal en in zijn partijprogramma heel duidelijk heeft laten weten dat zijn uitspraak Marokkaanse Nederlanders betreft. Cliteur stelt dat hij uitgaat van een “grammaticale interpretatietechniek”.

De voorzitter concludeert op onderkoelde, beheerste wijze: “in die zin is het uw interpretatie van hoe u het heeft gelezen en hoe u het uitlegt en waarop u dan vervolgens ook voortredeneert in uw verslag.”

Dodelijk.

Een van de rechters kan op dit moment een besmuikt lachje niet onderdrukken. De advocaat van Wilders probeert haar later nog tevergeefs te wraken. Het lijkt mij dat haar lach niet duidt op vooringenomenheid, eerder op een ongewild komisch talent van de heer Cliteur.

4 thoughts on “De sofismen van Cliteur

  1. In punt 1 bega je een logische fout. Dat Marokkanen (over het algemeen) een andere etniciteit hebben impliceert niet dat “Marokkaan” een etniciteit aanduidt. Essentieel voor Marokkaan-zijn is het hebben van de Marokkaanse nationaliteit, niet het hebben van een bepaalde etniciteit. “Minder Marokkanen” is dus een uitspraak over nationaliteit.

    In punt 2 stel je onterecht dat Cliteur een verkeerde vergelijking maakt. “Minder Marokkanen” wil zeggen: minder mensen met de Marokkaanse nationaliteit in Nederland ongeacht of ze ook de Nederlandse nationaliteit hebben. In deze zin is het wel degelijk te vergelijken met “Minder Amerikanen” in de zin van: minder mensen met de Amerikaanse nationaliteit in Nederland ongeacht of ze ook de Nederlandse nationaliteit hebben.

    In punt 3 zeg je: “Ook met zijn partijprogramma keert Wilders zich tegen de grondwet.” Dit is an sich niet strafbaar en niet de reden dat Wilders voor de rechter staat (ignoratio elenchi).

    Ten tweede, Cliteur wil niet dat de rechter wetgever wordt maar dat de rechter een grotere reikwijdte geeft aan het recht op vrije meningsuiting. Het is aan de rechter om dit grondrecht te interpreteren op een wijze die past bij de tijd.

    In punt 4 bega je een interpretatieve fout. “Minder Marokkanen” is een uitspraak over mensen met de Marokkaanse nationaliteit in Nederland ongeacht of ze ook de Nederlandse nationaliteit hebben.

    Bovendien bega je een logische fout, een non-sequitur: zelfs als “Minder Marokkanen” een uitspraak is over Marokkaanse Nederlanders, dan impliceert dit op zichzelf niet dat het niet ook een uitspraak kan zijn over “immigratie en de selectiecriteria die in deze migratie een rol zouden moeten spelen”.

    In punt 5 bega je een ignoratio elenchi: Cliteur beweert nergens dat zijn begrip van verdraagzaamheid “de enige logische” is. Hij beweert alleen dat het begrip van verdraagzaamheid van de Hoge Raad niet van toepassing is en behoort te zijn op de zaak Wilders.

  2. Pingback: De sofismen van Cliteur | Krapuul

  3. Aanwezigheid van talent en typisch gedrag variëren niet alleen op individueel niveau, maar ook per GROEP. Als dat ‘talent’ etc. dan ook nog als aangeboren worden beschouwd, verandert de verschillende ‘groep’ in een RAS, met ‘ras’ is een natuur.

    Bij dit concept van ras voegt zich de opvatting van de (natuurlijke) onveranderlijkheid van de raskenmerken, zeker op kort termijn. Het (negatief) onderscheiden van mensen op basis van dit concept van ras heet RACISME. Hierin worden mensen collectief als een natuur benaderd, ergo cultureel noch individueel. En dat stoort ze, soms.

    Bij ras blijven we impliciet, onbewust, aan natuur denken. Dat wetenschappelijk gesproken menselijke rassen niet (meer) bestaan, is een gnosis die zich hier cultureel-maatschappelijk nog onvoldoende heeft verbreid. Waarna racisme zich presenteert als een strict sociologisch af te handelen verschijnsel.

    Maar er tekent zich een kentering af. Zij is het feit dat in toenemende mate een geconstateerd gedrag waarin subjectief noch objectief de natuur een rol van betekenis speelt, toch racistisch wordt genoemd, en ook als zodanig aangevoeld. Een moderne trend! Bijvoorbeeld geven mensen blijk van animositeit vis-à-vis een expanderende Islam, wordt zij ´islamofobie´ genoemd en die beklemming vervolgens als zijnde een racisme van de hand gewezen. Terwijl het toch overduidelijk om de Islam = cultuur gaat!

    Kennelijk kan tegenwoordig iedere verwijzing van personen naar een groep als een racisme worden begrepen en als een vergrijp tegen de Individu aangerekend. Ras is in groep overgegaan, of omgekeerd. In dit verband heft zich de verwarring over het vraagstuk of Marokkanen een ras dan wel een ethnos zijn, zich ‘restlos’ op.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s